Leven in Frankrijk


TUINMAN
december 8, 2008, 2:10 pm
Filed under: Uncategorized

Het is prachtig vriesweer. De rijp ligt op de daken en langs de weggetjes. Mijn tuin is wit uitgeslagen, al heeft het niet eens gesneeuwd. Droge kou waarop je je kunt kleden en windstil. De lucht is hemelsblauw en het licht fel..
Ik werk iedere dag weer even in de tuin. De bladeren moeten opgeruimd worden en de rozen gesnoeid. Pakweg twintig minuten in de zon wat planten bijknippen en de terrassen vegen. Kijken naar de bollen die al kleine groene puntjes laten zien. Ik had ze al vroeg in de herfst geplant.

photo3
Gisterenochtnd stond er onverwacht een man in de tuin. Of ik misschien de hoge bomen gesnoeid wilde hebben. Dat was nodig. Met een motorzaag kon hij de dode stukken wegzagen en grote takken inkorten. Hij kwam als geroepen. Zelf zag ik me nog niet in een ladder klimmen om de bomen te toppen. Bovendien groeien hier in het dorp heuse eikenbomen als onkruid en op een van de aflopende rotsige terrassen had zich al een flinke boom genesteld met takken die de garage bereikten. Het leek me een zwaar karwei. Minstens vijf bomen groeiden al bijna boven het dak en ik zag al een poosje op tegen een noodzakelijke klus die ik zelf niet aankon en ook niet aan mijn vrienden wilde vragen. Als stadmens leek het me geen sinecure.
Ik wandelde dus met mijn onverwachte gast door de tuin en hij deed het aanbod alles wat nodig te doen voor een vaste prijs. Voor honderd euro hoefde ik nergens naar om te kijken en waren alle bomen dezelfde middag tot gezonde proporties teruggebracht. Ik vond het geen onredelijk bedrag. Het leek me weliswaar een tikje aan de dure kant, maar het was wel een enorme klus. Dacht ik.
Uit het busje kwam in een ommezien een enorme schuifladder, een elektrische kettingzaag en een jongetje van een jaar of tien. Het zoontje van mijn tuinman hielp het afgezaagde hout het busje het busje te laden en leek trots op zijn vader die hij mocht helpen.
Gerustgesteld ging ik weer naar binnen en startte de computer op. Ik kon best nog even een stukje schrijven. Er klonk het grommende geluid van een benzinemotor en s uit het raam zag ik het jongetje slepen met takken nadat hij ze met een handzaag in rie stukken sneed. Er gebeurde wel degelijk iets.
Na pakweg drie kwartier werd er op de deur geklopt. Het karwei was klaar en of we konden afrekenen/ Drie kwartier? Al die hoge bomen? Ik betaalde de honderd euro en besefte dat ik belazerd was. Een gewone tuinman kost hier twaalfvijftig per uur. En beschikte hoogstwaarschijnlijk ook over een kettingzaag. Het meegenomen hout was handig voor de open haard en voor twintig euro had deze weekendklusser het ook gedaan.
Waarom had ik mij zo gemakkelijk laten tillen? Omdat in de stad zulke dingen goud geld kosten. Alleen specialisten komen op afspraak bomen omhakken of toppen en met voorrijkosten loopt dat gemiddeld aardig op. Op het platteland kan iedereen zulke dingen. Het hoort eenvoudig weg bij het boerenbestaan. Ik moest misschien een beetje oppassen in de toekomst. Het is gebruikelijk dat klussers aan de deur komen om hun diensten aan te bieden. Hert lijkt gemakkelijk, maar dikwijls blijkt het achteraf goedkoper om gewoon een bedrijf te laten komen. Maar of ik het ooit zal leren? In september kwam er de vertegenwoordiger van wijn aankloppen. Of ik misschien belangstelling had. Het leek me onzin en scheepte hem snel af, maar hij drukte me voor alle zekerheid nog even de brochure in de hand. ’s Avonds keek ik het foldertje door en zag spotgoedkoop aangeboden partijtjes goede wijn. De volgende dag bleek dat al mijn buren ruim hadden ingeslagen.

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: