Leven in Frankrijk


KASTELEN
december 12, 2008, 9:44 am
Filed under: Uncategorized

Als ik ‘s winters in de auto rondrijd zie ik telkens nieuwe dingen.  De kale bomen bieden onvoorziene doorkijkjes en er blijken op de meest onverwachte plekken kasteeltjes te staan.  Vaak worden ze door Engelsen bewoond die in de goede tijd hun huizen voor goudgeld hebben verkocht en zich in Frankrijk zijn gaan vestigen.  Kasteeltjes doen hier zo rond de vijf ton.  Ze zien er aanlokkelijk uit met slotgrachten, torens en vele hectaren bosrijk park.  Het onderhoud lijkt me even zo goed een nachtmerrie, maar met twee rechterhanden en flink wat zwartwerkers moet het te doen zijn.  Bijna iedereen laat hier het zwaardere kluswerk door vriendjes doen die handig zijn en op die manier wat bij verdienen.  Mijn eigen elektricien die voor bijna alle mensen in het dorp werkt is gepensioneerd en heeft het geld hard nodig.  De pensioenen zijn in Frankrijk laag, dus hij moet wel.  Voor een paar tientjes maakt hij jaarlijks de verwarmingsketel schoon – een noodzaak bij oliestook – en repareert alles wat los en vast zit.

Soms staan er in Frankrijk kastelen te koop die gerenoveerd moeten worden.   Ze zijn vervallen en kosten een habbekrats.  Wie over wat geld en veel geduld beschikt kan zich een heus middeleeuws kasteel aanschaffen.  Natuurlijk vallen deze bouwsels onder natuurmonumenten en de regels zijn draconisch streng.  Het kasteel mag opgeknapt worden met enige subsidie, maar moet in oorspronkelijke staat hersteld worden.  Liever een ruïne dan een kasteeltje omgetoverd tot een pretentieuze villa.

In de buurt staat het bekende chateau de Sarzay met een enigszins beruchte reputatie. Het is  de moeite waard om er een bezoekje te brengen.  Voor vier euro per persoon krijg je een kijkje in andermans diepe misère. De eigenaar van het chateau is een Parijse elektricien met een passie voor middeleeuwse kastelen.  Sarzay was ooit een enorm fort met vierendertig torens en is in de loop der tijd vervallen tot een bouwsel met vier torens.  Er zijn nog drie verdiepingen in tact en onder het kasteel eindeloze wijnkelders en vier cachots oftewel donkere holen, waar men gevangenen onderbracht.  De elektricien kocht de ruïne met de bijbehorende gebouwen om het eigenhandig op te knappen.  Hij maakte de bijgebouwen bewoonbaar en begon een chambre d’ hotes om de kosten te drukken.  Daarna begon hij opgewekt zijn subsidieaanvragen te schrijven.

En toen ging het mis.  Volgens de subsidiegevers weigerde de elektricien zich aan de ongetwijfeld ondoorzichtige normen  te houden.  Volgens de elektricien zelf viel hij buiten de boot om de eenvoudige reden dat hij een Parijzenaar was.  De subsidiekraan bleef gesloten.  Desondanks begon de eigenaar zijn opknapwerkzaamheden – wat moest hij anders – en stelde het gebouw open voor toeristen, wat in eerste instantie aardig liep.  Busladingen toeristen werden naar het kasteel geleid om met eigen ogen de middeleeuwse ruimtes te aanschouwen die steeds voller raakten met door de eigenaar aangeschafte hemelbedden, oude kasten en andere vage meubels.  Langzamerhand veranderde het chateau in een puinhoop.  De elektricien werd depressief en raakte aan de drank.  In je eentje een kasteel renoveren is vechten tegen de bierkaai en langzamerhand namen de elementen het over.  Het bouwstof lag met een dikke laag over de meubels en overal hingen waarschuwingsbordjes dat vloeren niet veilig waren of gaten in de trap nog niet gedicht werden.  De busladingen toeristen begonnen weg te blijven.  Het werd een te curieus uitje voor de gemiddelde toerist.

Desondanks houdt de elektricien nog steeds vol.  Het kasteel is open voor publiek en het terrein is volgebouwd met antieke werktuigen, koetsen en alle mogelijke troep.  Via de stenen trap kun je de restanten van het kasteel bekijken en in een van de bijgebouwen heeft de elektricien een kleine brocante ingericht om nog wat bij te verdienen.  Ook in het kantoortje liggen wat willekeurige zaken die te koop zijn.  Oude koektrommels, een partituur van Chopin of een koffiemolen.  De elektricien is altijd in voor een praatje en in nuchtere staat geeft hij een kleine rondleiding, waarin hij zijn gal spuwt over de bouwcommissie.  Het is een van mijn favoriete uitjes geworden.

 

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Tja: een nuchtere en plastische beschrijving van
het omgaan met (lucht)kastelen. Leuk geschreven

Reactie door Chico




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: