Leven in Frankrijk


WEGGELOPEN
februari 3, 2009, 11:04 am
Filed under: Uncategorized
Een week geleden is een van de poezen op stap gegaan en niet meer teruggekomen. Het is een ongecastreerde kater en hij wandelt graag in de buurt. Meestal is hij binnen een dag of drie weer terug. Schreeuwend voor mijn slaapkamerraam in het midden van de nacht als hij honger heeft en moe gelopen is.

Maar een week vind ik erg lang. Ook zijn zusje maakt zich ongerust en kijkt gespannen door hetzelfde raam of hij al in aantocht is. Gek genoeg wil ze zelf niet meer naar buiten. Is ze bang dat poezen buiten kunnen verdwijnen in het niets? Of zit ze thuis te wachten op haar balorige broertje.

Het is niet koud meer en de zon schijnt. Het lijkt zelfs of er voorjaar in de lucht zit. Zijn de hormonen van mijn kater misleid en denkt hij dat het tijd is op vrouwenjacht te gaan.? Ik heb mij voorgenomen pas na twee weken echt ongerust te worden, katers lopen als ze zin hebben rustig tien kilometer per dag en kunnen tijdenlang van huis blijven, maar net als zijn zusje ben ik doodsbenauwd. Waarom heb ik verdorie die kat niet op tijd laten castreren? Was ik niet goed bij mijn hoofd? Woedend op mezelf loop ik het tuinpad weer op en kijk op weg naar de supermarkt langs de weggetjes. Zoals altijd bij bezorgdheid richt de woede zich zowel op mijzelf als de vermaledijde kater. Kan hij niet een beetje rekening met zijn familie houden? Het zwarte monster hoort gewoon op het bed te liggen en zijn zusje te likken.

Het hele huishouden is van slag. De grote doos met zakjes vlees blijft hemeltergend vol en ik durf niet te lang van huis weg te gaan, want stel dat hij voor de gesloten deur staat. Ik denk steeds bewust aan hem, want katten hebben een telepathische kant, geloof ik. Ze reageren op gedachten. Maar hoe ik me ook suf pieker; het blijft stil in de tuin.

Sommige poezen zijn van nature weglopers. Je houdt ze niet binnen en de buitenkou interesseert ze niets. Mijn kater is bijna anderhalf jaar oud en begon pas de laatste maanden dagen van huis te blijven. Het werd tijd dat hij gecastreerd werd, maar ik stelde het uit pure luiheid wekenlang uit. Het was immers nog winter. Maart was vroeg genoeg.

Twee poezen geven een andere sfeer in huis. Minder op mensen gericht en meer lawaai op de trappen en tussen de balken, waar ze graag acrobatische toeren op verrichten. Met mijn ene poesje is het doodstil in huis. ‘s Nachts ligt ze trouw spinnend naast me,. Een paar uur zit ze ongerust voor het raam en dan springt ze naast me. Overdag lijkt ze zich te vervelen en ze krabt aan de stoelen, omdat ze niet naar buiten wil. Eten en slapen. Meer wil ze niet.

Samen zitten we te wachten. En te hopen dat het nachtelijke geschreeuw opklinkt van een kater die eten en slapen wil. Het huis en de tuin voelen vreemd aan. Alsof ook mijn directe omgeving wacht. In een gespannen en onnatuurlijke stilte.

 

 

 

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Hallo,

ik ben katia en woon in gent, dus ik ben een vroegere zuiderbuur van jou en een actuele noorderbuur.
het doet veel plezier om je wedervaren in frankrijk te lezen
ik kocht zelf een huisje (valt onder de vakantiehuisjes) in zuid frankrijk, aan de méditerrannée.
Dat heeft uiteraard niets vandoen met het project waar jij je in gestort hebt maar ik speel wel met het idee dit vakantiehuisje om te zetten naar iets definitievers en groters.
Momenteel zijn er echter nog teveel dingen die me thuis in gent houden zoals een derienjarige dochter die heel goed studeert en nog zo van die dingen.
het doet me veel plezier je (h)eerlijke verhaal te lezen, over hoe je daar de streek ontdekt hebt
ik kocht het vakantiehuisje ook van een particulier maar veel afdingen van de prijs zat er niet in, want deze huisjes houden hun prijs en zoniet blijven ze maar leeg staan.
ik kocht het van een fransman uit de elzas die er eerst ook vele jaren op vakantie kwam, er er nadien een tweetal jaar vast verblijf hield. Hij heeft daar nu een groter huis gekocht en is behalve de vorige eigenaar ook een vriend van ons. Hij introduceert ons bij de locale bevolking die er toch wel is. s’ zomers is er natuurlijk veel meer volk die er op vakantie komt maar wij komen er telkens als het leven in gent ons het toelaat er even uit te trekken. We hebben er onderhand alle mogelijke vakantieperiodes doorgemaakt en elke periode heeft zijn charme.
ik lees met veel plezier af en toe je wedervaren en hoop dat we contact kunnen houden; misschien komen we wel eens langs maar gargilesse ligt niet echt op onze route naar het zuiden (rkomen meestal via clermond-ferrand..
tot later eens, veel groeten, katia

Reactie door katia




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: