Leven in Frankrijk


AFWISSELING
februari 5, 2009, 10:41 am
Filed under: Uncategorized
In Frankrijk woonde ik voor het eerst in mijn leven alleen. Het emigreren was zo ingrijpend dat ik me nauwelijks bewust was dat ik zonder man of inwonende zoon ging leven. Helemaal in mijn eentje zonder oude vrienden in de buurt of journalistiek werk dat vanzelfsprekend sociale contacten met zich meebracht.

Ik kon overal doen waar ik zin in had. Niemand die me dagelijks zag of commentaar leverde op praktische zaken. Opstaan wanneer je wilt, eten zodra je trek krijgt of slapen als je moe wordt. In de praktijk houd ik me aan een vast dagelijks ritme. Tegen half negen word ik wakker en ga koffie zetten. Ik zet de computer aan, check de mails en lees de Nederlandse kranten op internet. Na een uurtje komt de postbode met Le Monde en de brieven, waarna ik langzamerhand aan het werk ga. Al schrijvend is het om 1 uur lunchtijd en eet ik warm met een halve fles wijn. Ondertussen kijk ik naar een televisieprogramma – ben verslaafd aan Pauw en Witteman – en werk tot een uur of vier of tot ik geen zin meer heb. In principe zit de dag erop.

Rond dat tijdstip begin ik te merken dat ik alleen woon. Er is niemand om al dan niet verontwaardigd het nieuws mee te bespreken of plannen te bedenken. Als de zon schijnt is het aangenaam om een uurtje in de tuin te werken. Het geeft nieuwe energie en maakt vrolijk. De rulle aarde in je handen lijkt op de intensieve voorbereidingen voor een stoofschotel. Ongehaast rommelen zonder na te hoeven denken.

Maar tegen zessen is het toch echt gebeurd. Langzamerhand wordt het donker en ga ik het huis binnen om iets te doen. Maar wat? Natuurlijk zijn er inmiddels gewoontes gegroeid. In de winter bekijk ik ‘s avonds een paar dvd’s en duik daarna met een paar boeken in bed. Mijn winterse leven bestaat uit werken, lezen en op de hoogte blijven van het nieuws. Op zichzelf een prettig bestaan, maar wel een beetje eentonig. In de zomer vallen er op de meest onverwachte momenten mensen binnen en wordt er samen gegegeten of uitstapjes gepland naar brocantes of feesten in de buurt. Het leven wordt intensief doorgenomen onder het leegdrinken van vele flessen rode wijn en samen met de zomerse bewoners neem ik de veranderingen in het dorp door. Ik ga zwemmen of op een terras eten. Alleen wonen is prettig en stimulerend. Je hoeft met niemand echt rekening te houden.

Het grote risico van in de winter alleen wonen is dat er niemand op je let. Waarom jezelf opmaken of leuke kleren aantrekken? Zoals iedereen in het dorp draag ik dikke truien en vesten. Als er een vlek opzit is het jammer, maar geen reden om me te verkleden. Mijn sieraden liggen in een la op de zomer te wachten. Er bestaat de neiging jezelf een beetje te verwaarlozen. Alsof de blik van anderen de kritische spiegel is waardoor je naar jezelf kijkt. Het zijn de ogen van anderen die maken dat je goed voor de dag wilt komen. De verzorgde indruk wilt maken die een weerslag heeft op jezelf.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat een mens best in zijn eentje kan wonen. Maar het vergt wel een andere en nieuwe discipline. Je zult zelf gezonde gewoontes moeten kweken, waar je je aan houdt. Tegelijkertijd moet je leren dezelfde gewoontes rigoureus weer te doorbreken. Eentonigheid is immers niet goed voor je hersens en je humeur. Het zijn gewoonlijk je partner en kinderen die automatisch verandering afdwingen. Wie op zichzelf woont zal moeten leren bewust afwisseling te zoeken. Dat is de moeizame en vooral saaie kant ervan.

 

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: